Osmanlının Üniforması Bİle Yetti Bi yerde okuduğum Osmanlılarla ilgili bir olay; Tarihini hatırlayamadım. Almanya-Fransa sınırında bir nehirin bir kıyısında alman, diğer kıyısında fransızlar yaşıyormuş. Güçlü fransızlar her yıl ekinlerin toplanacağı vakit nehrin karşı kıyısına geçip almanların bütün mahsullerini zorla alıp dönüyorlarmış. Almanlar devletten yardım istemiş ama o dönemde fransızlar güçlü olduğu için bişey yapmaya cesaret edememişler. Bunun üzerine Osmanlıya elçi gönderip kendilerine askeri yardım yapmalarını padişahtan talep etmişler. Dönemin padişahı fransızlar korkak millettir demiş ve asker göndermeyi lüzumsuz bulmuş. Bunun yerine elçilere yeniçeri kıyafetleri verip bunları askerlerinize giydirin fransızlar bir daha size haksızlık yapamaz demiş. Almanlar söylenenleri yanen yapmış. Yeniçeri kıyafetlerini giyip nehrin kenarında dolanmaya başlamışlar. Fransızlar Osmanlı askerlerini görünce korkuya kapılıp bütün köylerini boşaltmışlar. ve hala almanyanın o kentinde her yıl o gün kutlanır.
BiR MiLLeT ÇöKüYoR UmRuMDa BiLe DeĞiL! ÇüNKü Bu OnLaRıN ApTaLLıĞı? HeRKeS KeNDiNi ArTiST SaNıYoR AmA BiLMiYoRLaRKi YöNeTMeN BeNiM!
BUDA TAM AÇIKLAMALI ARAŞTIRMA SONUCU 19.yüzyilda Almanya'nin Mülhaym sehrindeki Ren nehrinin bir yakasinda Almanlar, öbür yakasinda da Fransizlar oturuyordu. Fransizlar, her sene nehrin Almanlardaki kismina geçip mahsulün tümünü toplayip götürüyorlardi. O siralar, birligini temin edemeyen güçsüz Almanlar ise buna fazla ses çikaramiyorlardi tabi. Her sene böyle olunca çareyi Osmanli Sultanina durumu yazip, imdat istemekte bulurlar. Mektupta söyle demektedir: "Fransizlar her sene bize zulmediyor, mahsulümüzü elimizden aliyorlar. Siz ki, dünyaya adalet dagitan bir imparatorlugun sultani, Islamiyetin de halifesisiniz. Bizi bu zulümden kurtarin. Asker gönderin.Ürünlerimizi bu sene olsun toplama imkani saglayin." Çöküs faslina girildigi bir zamana denk gelen yardim istegini inceleyen padisah asker göndermeyi mümkün ve gerekli görmez; yalnizca asker elbisesi göndermeyi kafi bulur ve cevabi bir mektupla beraber içi askeri elbise dolu üç çuval yollanir. Saskina dönen Almanlar, çuvali alip mektubu okurlar: "Fransizlar korkak adamlardir. Onlara yeniçeri göndermemize gerek yoktur.Yeniçerimizin kiyafetini görmeleri kafidir. Çuval içindeki Osmanli askerinin elbiselerini adamlariniza giydirin. Mahsul zamani, nehrin görülecek yerlerinde dolastirin. Karsidan gören Fransizlar için bu kafidir." Bag bahçe sahipleri hemen Osmanli askerinin kiyafetini kapisirlar. Hasat vakti büyük bir heyecanla yeniçeri kiyafetinde, nehir kiyisinda dolasmaya baslarlar. Ertesi gün, karsidan gelen haber, Almanlarin sevinç çigliklari atmalarina sebep olur: "Osmanlilardan imdat geldigini düsünen Fransizlar, korkudan köylerini de terkederek iç kisimlara dogru kaçmaktalar. Mahsulünüzü rahatça toplayabilirsiniz. Zulüm sona ermistir." Bu olay, Mülhaymlilarin gönüllerinde taht kurmustur. Giydikleri yeniçeri kiyafetlerini, daha sonra Mülhaym'a bagli Karlsruhe müzesine koyup ziyarete açarlar. Sehrin en yüksek binasina da Osmanli bayragi asarlar.Ayrica, halen olayin yildönümünde de sehirde bir karnaval düzenleyip hadiseyi temsilen kutlarlar. Bu olay Osmanli'nin sadece bir yeniçeri kiyafetiyle Almanlari Fransizlarin elinden ve talanindan nasil kurtardigini gösteren maziden elmas bir tablo olarak kalmaktadir...
