Tombik uslu uslu bilgisayarın klavyesine dayanmış şekerleme yapıyordu. Mouse'u kıpırdattığımda ara ara şekerlemesinden hafifçe sıyrılıp tüylü patisi ile her an müdahale edebileceğine dair küçük sinyaller veriyordu. İşte tam o sıra Yahoo'da gezinirken, öylesine tıkladığım Norveç orman kedilerini destekleyen bir sivil toplum sayfasında Tombik'in bir benzerini görünce bir an Tombik'in bilgisayarın belleğini de kontrolü altına aldığını düşündüm. Ama girdiğim sayfayı daha dikkatlice okuduğumda oldukça şaşırdım. Norveç orman kedilerinin atasının bir görüşe göre Anadolu olduğu söyleniyordu ve bütün özellikleri de mouse'un kordonun üzerine kıvrılı uyuyan Tombik ile birebir uyuyordu.

Anadolu nere Norveç nere? Norveç orman kedileri, balıkçı kedilerden. Yani hemcinslerinin aksine suyu seviyorlar. Zaten geniş, yayvan, tüylü patileri gölde ve nehirde balık avlamak için ideal ölçülerdedir. Tüyleri de balıkçı ruhuna özgü suya dayanıklı cinstendir. (Florida'daki evinde kedilerle yaşamış Hemingway, Norveç orman kedilerini bilseydi belki de olgunluk dönemi şaheseri olan İhtiyar Balıkçı'nın sandalına bir Norveç orman kedisi de iliştirirdi.)
Norveç orman kedileri hemen hemen bütün Norveç çiftliklerinin demirbaşı gibidir. Öylesine Norveç folkloruna sinmişlerdir ki, Vikingler dönemine kadar tarihçeleri uzanır. (Vikinglerin kökeninin Türklere dayandığı rivayetini destekleyen başka bir bulgu mu?) Ama gerçekten de Norveç orman kedileri dik, hafif üçgen, geniş ve açık kulakları ile sanki kafasına Viking kaskı geçirmiş bir kedi görünümündedir. İri ve güçlü görünümü ile de savaşçı Vikingliler'den geri kalmaz.

Uzun tüyleri ile Norveç orman kedileri kedi dostlarını bir bakışta cezbetmekte marifetlidir. Hele ki, tüylü ve dolgun kuyrukları sanki gerçek olamayacak kadar alımlıdır. Aslında yarı-uzun tüylüdür. Kışın tüyleri uzar, yazın ise kısalır. Yani doğal bir klima sistemine sahiptir.