Ve kadınlar <br />
bizim kadınlarımız: <br />
korkunç ve mübarek elleri <br />
ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle <br />
anamız, avradımız, yarimiz <br />
ve sanki hiç yaşanmamış gibi ölen <br />
ve soframızdaki yeri <br />
öküzümüzden sonra gelen <br />
ve dağlara kaçırıp uğrunda hapis yattığımız <br />
ve ekinde, tütünde, odunda ve pazardaki <br />
ve kara sabana koşulan ve ağıllarda <br />
ışıltısında yere saplı bıçakların <br />
oynak, ağır kalçaları ve zilleriyle bizim olan <br />
kadınlar, <br />
bizim kadınlarımız <br />
şimdi ayın altında <br />
kağnıların ve hartuçların peşinde <br />
harman yerine kehriban başlı sap çeker gibi <br />
aynı yürek ferahlığı, <br />
aynı yorgun alışkanlık içindeydiler. <br />
Ve onbeşlik şaraplenin çeliğinde <br />
ince boyunlu çocuklar uyuyordu. <br />
Ve ayın altında kağnılar <br />
yürüyordu Akşehir üzerinden Afyon`a doğru