İnsan büyük bir acıyla karşılaşınca, bir daha her şeye üzülüp ağlamayacağım diye söz verir kendisine. Ancak bilindiği üzere insanoğlu nankördür. Yeni bir acı veya sıkıntıda geçmişi unutuverir. Aslında geçmişe bakıp bir düşünsek; çoğu gereksiz şeylerle yaşamımızı dolduruyoruz. Şu küçük mü büyük mü bilmediğimiz hayatımıza güzellikleri doldurmayı unutuyoruz. Keşke hep çocuk kalabilsek... Annemizin dizinden ayrılmasak. Dünyanın çirkinliklerinden onun arkasında korunabilsek... Şimdilerde küçük bir kızım varken annesinin küçük kızı olmayı çok özleyen bir kadınım... (ben yazdım:)
En son düzenleme: 30-01-2007 14:41:43 PM aynısı.
eline sağlık cok gusel konustun be
Ellerine sağlık sezen süperdi..
