DENİZİ UNUTTURUR “YAŞAM” atmaya çalışırken tüm sıkıntılarını, denize koşarsın ona anlatmak için derdini tasanı o kıyıya çarparak atar sıkıntılarını,kötü anılarını sen de koşarsın,ona anlatıp kıyıya atsın diye korkularını kuşlar uçardı üstünde,konuşurken,simit parçaları atardın mavi sulara dalıp dalıp çıkar,ıslanmadan “elveda!”derdin evinin yolunu hatırlar arkanda gözün kala kala giderdin bir de elinde mendil ağlamamak için hızlı adımlarla ilerlerdin ”unutmam seni” demek için geçersin önceden saatlerce kalır,bazen kendini kaybederdin ama şimdi…durmaz onun yanında hızlıca geçersin ”unutmam!” derken onu da tarihe atıverirsin ah deniz…üstünde hem seni beni hem de taşıyor dertleri unutma dedin diye alıyordu kederlerini üstünde giden,süzülen teknelere bulaştırmadan alıp arındırıverirdi söylediğin zaman,kabuslarından ”hey kederli kardeş kederin bitti diye gelmemelik yapma dedi duydun mu dün gece ”kim sesleniyor bana böyle!!”dedin kızdın geçtin gittin süzüle süzüle deniz,ağladı ama fark etmedin çünkü berraktı sen unuttun diye o da seni unuttu farkına vardıramadı bir gün yine geçiyordun denizin önünden,baktın öncelere gittin hatırladın zamanlar önce böyle olmayan deniz köpürmüş görünmüyordu maviliği sıkıldın sesi duyulmaz oldu elinde rakı şişesi olan ummanı ummadın sana seslenmişti her seferinde ama sen unuttun,onu duymadın deniz kime dökecek kederini,derdini,ağlayıp da duyuramadı sesini,kederini teknelere atıyor ama bak tekneler bile artık süzülmüyor,kavga ediyor giderken, denizi parçalıyor sana yine bağırsa duymadın,bağırmasa yüreği yanıyor en iyi hıçkırarak ağlamak diyor ağlaya ağlaya taşıp coşuyor o seni çağıracaktı,esip yağıp sana kavuşacaktı,kollarına alıp seni doya doya koklayacaktı ama sen ondan kaçtın,önceden ıslanmamaktan korkardın şimdi korktun ıslanmadın ziyaretime gel dedi sana,geçip gittin önünden ciddi,resmi kıyafetinle… kulak asmadın sen sadece yanında otur diyecekti ağzını kulağına yanaştırdı su kaçtı sandın o senden tek unutmamanı isterdi sen ondan kaçtın,derdin bitti bundandı aslı yaşam koşturmacasın da bak ağlayan şu denize,dostun kederinde kederi derdi dinlediğin de daha mutluydu “Derman Abla” epopesinde geçerken unutma kederini dinleyen mavi dostunu,hediye olarak götür kederini de o sadece seni dinlemek ister,esirgeme hüzünlü olmasan da git anlat derdini de yazan=(rose_woman)Duygu
10 numara şiir afferin kız !
