Gün gecenin içine girmiş gece gibi efkar basmış ellimde bir şişe bira ve sigara balkon demirlerine yaslanmış etrafı seyrediyorum etrafımı kendimi mi seyrediyorum inanın bende bilmiyorum bir süre dışardaki insanlara baktım gözüm sahile ilişti uzun uzun baktım elelle gezen çiftler gördüm ne kadar mutluydular içimden düşündüm özlemimi,hasrettimi,sevgimi imrendim onlara bakarken,gözümden bir damla yaş süzüldü nedendi bu yaş sevgim içinmi,yoksa yoksa kaybettiklerim için mi,yoksa sadece sigaranın dumanımı gelmişti gözüme kendimi böyle teselli ettim...
Ellimdeki sigara bitmişti,benimse gözyaşlarım hala devam ediyordu bu sefer sigara yerini telefona bırakmıştı telefondaki ismine bakıp sessiz çıglıklar attıyordum duyuramıyordum çırpınıyordum kimseler farkında değildi artık gözyaşlarım kendini hıçkıra hıçkıra aglamaya bırakmıştı.Neden di bu aglamam onun bile sebebi yoktu.

Telefonla defalarca arıyordum konuşucaktım ne olur diycektim sensiz yaşayamıyorum, yapamıyorum diye kararlar veriyordum kendi kendime fakat sadece kararla lafla kalıyordu arıyordum sessini duyunca içim titriyor cesaret edemiyor kapatıyordum.Neden di cesaretsizliğim ben böyle değildim hiç birşeyden çekinmezdim ne olmuştu bana ben artık kendimide tanıyamıyordum.Sessizce kalkıp odama geçtim gözyaşlarım hala devam ediyordu yatagıma uzanıp mesajlarını okuyordum eski mesajlarını fakat derdime çare olmuyordu daha çok bagırıyordum,çıglık atıp küfürler ediyordum.Kimseler duymuyordu sende duymuyordun beni duyan sadece dört duvardan ibaretti onlarla konuşuyor onlarla dertleşiyorum artık yerini duvarlar almıştı.Düşünüyordum kendi kendime mutlumu yerini duvarlara bıraktıgı için ,gözyaşlarımı yastıklar gördüğü için,mutlumuydu beni başkalarının kollarına atığı için? Kendi kendime cevaplarınıda vermeye çalışıyordum yada veremiyordum zaten herşeye bir cevap bulsaydık neden bu düşüncelerimiz ,gözyaşlarımız olsaydı.Artık biranın etkisimi,yoksa ben sarhoş olmayımı istemiştim herşeyi unutmak için bilmiyorum ama saçmalıyordum mesajlar çekmeye başlamıştım.Neden neden yapıyordum böyle nedenler nedenler çogaldıkça çogalıyordu cevap vermelerim zorlaşıyor artık konuşamıyordum bile sadece sadece aglıyordum.

Kendi kendime sadece bir neden bulmuştum aşk .Aşk neydi varmıydı ki ben de böyleydim.Görmediğim bir yüze,sarılmadığım bir tene nasıl aşık olabilirdimki bir anlam veremiyordum.Artık bu düşünceler içinde birde agrılar girmeye başlamıştı yatakta kıvranıp duruyordum bu agrı vucud ağrısı değildi bunun farkındaydım ama korkuyordum bunu söylemeye korkuyordum ,yaşamaya korkuyordum küfürler ediyordum içimden ama kime neye ediyordum bırakıp gidişinemi hayır hayır sana hiç kızamadım ki ,hiçbirşey diyemedimki sadece bekledim bitmiş olduğunu bile bile aramıycanı bile bile, ben kendime kızıyordum yaptıklarıma kızıyordum,herşeyi unutmak istememe kızıyor adeta şaşırıyordum.Çıldırıyor gibi bagrınıyordum yine sana duyuramıyordum artık anladım ki bitmiş... Boşa bagırıyorum ben...Boşa çıglıklar atıyorum Can'ım...