Benim Küçük Otistiğim.. 5 yaşına yeni bastı.. Yaşına göre boylu poslu ve yaşıtlarından endamlı Ömercik.. Arada bir duyarım Allah başka bir güzellik verir böylelerine..Ama bu kadar da veriri mi.. Güzeller güzeli.. Kargaya yavrusu şahin gelir evet ama , karga ya da babası olmaya gerek yok ki.. 3 aylıkken farketti annesi övünçlerimizin boşa olduğunu bizim oğlumuz hiiç ağlamaz derdik.. ne gece ne de gündüz.. Ama sonra yadırgadık.. Göz teması ve el hareketlerinin yetersizliğini.. Doktoru dikkatlice gözlemleyelim bir süre dediği an ana-baba yüreği telaşlandı çoktan.. Bir süre kim bekler başladık doktor doktor gezmeye.. En iyilerini aradık.. Annesi bayılacaktı gerçekten o an.. "Bu çocuk Otistik..Çok kötü "cümlesini yılların tecrübeli Nörologundan duyduğunda.. Be insaf Otizm nedir onu bile ilmeyen anne babaya böyle bir cümle kullanılır mı ".. Çok kötü" iki gün ağladı anne.. Ben ise harıl harı araştırdım.. Barış Hocayı bulduk sonunda... Ülkede Otizm üzerine en iyi yönlendirici diye.. Ben de hep ümit besledi " 3 yaşına kadar Otistik diyemeyiz.. "otistik özellikler taşıyan" demek en doğrusu.. MR - EEG - kan - idrar o bu şu birsürü test derken 4,5 yıldır eğitim.. Çok geç yürüdü, hala konuşamıyor, çişini haber veremiyor , kaşık kullanamıyor.. Ömercik bebekken bebek güzeliydi büyüdü çocuk güzeli , hele o şirin gözlükleri ile ..Ona baktığınızda otizmi hatta hayatı unutyorsunuz.. İlgisini çekmek için neler yaparsanız yapın umrunda değil :) ama bozulmuyorsunuz.. Onun kendi hali size neşe veriyor.. Onun dünyasından zor da olsa çekip çıkarabildiğinizde oynamaya doyulmuyor Ömercikle.. Babasından ayrı Ömercik 2 yıldır, Annesiyle .. Eskiden her cumartesi pazar görüşürdük.. C.tesi de eğitimlere gittiği için artık sadece pazarları görüşüyoruz.. Bilinci olgunlaştı iyice .. Babasını ayırt ediyor çok rahat.. Naz yapıyor, kızıyor sarılıyor öpüyor.. artık eğlenmeyi çok daha beceriyoruz.. İstemediği şeyleri ifade ediş mimikleri çeşitlendi.. Çok keyifli oldu.. Bakışları hele..O kendine has ve tüm çocuklardan farklı parmak marifetleri :) En çok canavar avcısı olup yüzlerce defa canavarı öldürmekten keyif alıyor.. Tabi babsının yanaklarına şaplatarak..Eli de ağırlaştı biraz :) Artık topu atıp peşinden babayı koşturmaya da bayılıyor.. Müziğe ilgisi bir başka.. Klip meraklısı olmadığını çoktan ispatladı.. Herkesi de dinlemiyor.. Dün babasını yatırıp radyoyu açtırdı ve bir saat sarılarak şarkı dinlettirdi.. Sonra da "hadi hadi hadi hadi.." diye mırıldanarak gezelim biraz sıkıldım demek istedi.. Akşama yorgunluktan kapanırken gözleri , gülerek uyudu annesine giderken. Umursuz gibi görünüyor ama onun umursadıkları ile mutlu..Herşeyi anladığını sezebiliyorum.. Birgün patlayarak bunu ispatlamasını bekliyorum.. Bu umudum hiç bitmeyecek. Çünkü Ömercik buna izin vermiyor..:(
