acı veriyor bana;ölümün koynuna atılmak birden bire hayata gözlerimi aralamak hiç birşey yaşamamış gibi ebediyyen kaybolmak bahçeler de kuşları yetişmek için koştuğumu hatırlamamak acı veriyor bana;ölümün koynuna atılmak yürümeye çalıştığım ilk adımlarda hani koşuşurduk ya sokak aralarında ilk elimi tutup seni seviyorum diyip bana itirafında acı veriyor bana;ölümün koynunda hatırlanmamak da saf-i bir güneşim vardı ya ışıkta,böyle boylu boyunca uzanırdık hani gülüşüp arkadaşlarla sohbete eder ağlaşırdık bazen uzun uzun gökyüzüne dalardık acı veriyor bana:ölümün koynunda uzanmak bisikletim vardı bilmem kaç yaşımda aldık arkasında koskocaman yazı vardı,hepsini anardık birde çiçeklerle süsler gelin arabası yapardık acı veriyor bana;ölümle oyun tokalaşmak sokaklarda koşarken zillere basar kaçardık şeker aldığımızda hepimizle paylaşırdık şimdi uzanırken boylu boyunca yatakta bekliyorum seni,acıda olsa...atıldım ölüm,senin kollarına YAZAN=Duygu(rose_woman)
güzel şiir eline saglık...
